هم آغوشيت را شايد
در بعيد ترين رؤيا
تعبيري باشد
اما باور كن
شبانه هامان پر ز عفريت هوس نيست بر تخت سكوت،
پر ز نهايت عشق است
پس تو اي تنها ترين تنها
به درد عاشقي تاب آر
چون حلاج بر دار
و چون سياوش در آتش،
بر ترانه ي وصالمان طرح انتظار مكش
كه از من تا تو
فاصله جز يك قدم مهتاب نيست .
+ نوشته شده توسط آناهيتا در شنبه 7 اردیبهشت1387 و ساعت
20:41 |
