|
بر کف باران خورده ی کوچه در سیاهی اندوه آسمان از پستو ها و روزنه ها می گذرم با خاطره هایی که زیر باران خیس اند و دستان من آلوده به آزردنت به مرگ چکاوک در قفس می گریم و بر امتداد مرگ که تا استخوانم رسیده است از حصار ها متنفرم و پنجره هایی که به روی تو باز نمی شود و راه هایی که به تو نمی رسد و شب بو هایی که عطر تو را نمی دهند و از خویشتن بی تو و از دستان گناه کارم
+ نوشته شده توسط آناهيتا در یکشنبه 22 اردیبهشت1387 و ساعت
23:21 |
هم آغوشيت را شايد در بعيد ترين رؤيا تعبيري باشد اما باور كن شبانه هامان پر ز عفريت هوس نيست بر تخت سكوت، پر ز نهايت عشق است پس تو اي تنها ترين تنها به درد عاشقي تاب آر چون حلاج بر دار و چون سياوش در آتش، بر ترانه ي وصالمان طرح انتظار مكش كه از من تا تو فاصله جز يك قدم مهتاب نيست .
+ نوشته شده توسط آناهيتا در شنبه 7 اردیبهشت1387 و ساعت
20:41 |
http://www.petitiononline.com/sos02082/petition.html
اي خليج آبي و پيوسته فارس
+ نوشته شده توسط آناهيتا در چهارشنبه 4 اردیبهشت1387 و ساعت
0:27 |
|
درباره وبلاگ
 فریادی شو تا باران, وگرنه مرداران طراح قالب
|
