تبليغاتX
زمزمه های تنهایی
زمزمه هاي تنهايي
از آموزگار عشق سپاسگزارم که قلب تاریکم را روشن ساخت, کاری که خورشید نتوانست بکند .

 

 

 

زن زیبای فریاد

 

به سبک باران عشق می ورزید

 

و التماس بی اعتبار هوس را

 

با قانون اصالت غرور رد می کرد

 

سهمش از زندگی

 

حجم تفاله شده ی یک حقیقت بود

 

و آرزویش تولد سرزمینی بود

 

پر از چراغ

 

بدون شب

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده توسط آناهيتا در یکشنبه 3 تیر1386 و ساعت 23:12 |
#FFFFFF
<

 

دریغ است ایران که ویران شود