در زندگی

اگر عشق تکرار نشود

ما تکراری می شویم .

وقتی تو می آیی

ثانیه ها را می شمارم

لحظه دیدار فرا می رسد

چگونه نگاهت کنم؟

وقتی که اشک نمی گذارد

پاهایم توان حرکت ندارد

اما تو می آیی با قدمهای استوار

با غروری مردانه

و ما زیر آسمان ساختگی تقدیر می نشینیم

چقدر دستانت سرد است و دستان من تنها

چقدر نگاهت بی گناه است و نگاهم پر تمنا

می شنوی؟ از عشق می گویم!

از با تو بودن!

می شنوی اما سکوت می کنی

لحظه رفتن اما !

آخرین یادگارت را برایم به جا می گذاری

"چشمهایت"

در سکوتی مبهم فریاد می زنم "غریبه"

می روی

و در هیاهوی عابران گم می شوی

با نگاه خسته پی تو می گردم

در بهت خود بی صدا می شکنم

قلبم را دزیده اند

و من چاره ای ندارم

جز سکوت !!!

غرور

کفشهای غرورم را در می آورم

و پا در خلوت تو می گذارم

در دشت پر گل آرزوها

آرام وارد می شوم

اینجا پر از غرور است

و من با خود فقط حس غریبی بر می دارم!

و می روم .